Ik was een klachtmail aan het schrijven over een bh.
Wat blijft verschuiven, probeert meestal iets duidelijk te maken.
Ik was dus een klachtmail aan het schrijven over een bh.
Echt waar, bh gekocht in een speciaalzaak & nachtkleding boetiek waar ik al lang klant ben.
Een dure bh die nog maar anderhalve maand oud is, waarvan ik dacht dat ik er gewoon “aan moest wennen”.
Ondertussen was ik wel de hele dag bezig met corrigeren. Beugels die verschoven, cups die te klein bleken, alles dat voortdurend terug “goed gelegd” moest worden.
Een slechte bh maakt van elke trap een strategische operatie.
De beugel schoof meer rond dan mijn carrièreplanning in mijn twintiger jaren
Tot ik uiteindelijk naar twee gespecialiseerde winkels ging en daar exact hetzelfde hoorde:
verkeerde cupmaat én verkeerde omtrek.
Doeme hé.
Na een tijd denkt ge niet meer na over het ongemak. Ge wordt gewoon goed in corrigeren.
En terwijl ik die klachtmail schreef, dacht ik ineens:
dit is letterlijk waar mijn werk over gaat.
Sommige dingen horen u te dragen. Niet uit te putten.
Over hoeveel energie mensen verliezen aan dingen die nooit echt goed zitten. Omdat ze onderweg beginnen denken dat zij zich moeten aanpassen.
Dus beginnen ze te corrigeren.
Bij te trekken.
Te compenseren.
En na een tijd noemen ze dat normaal.
Ge kunt uzelf niet blijven herschikken voor iets dat nooit juist zat.
Volgens mij herkennen mannen dit trouwens ook.
Eén keer in de droogkast en ineens wordt heel uw dag een onderhandeling met elasticiteit.
Volgens mij zijn er mannen die al jaren emotioneel stabieler zouden zijn in een grotere maat.
Die prachtige dure onderbroeken die perfect lijken in de winkel, één keer in de was gaan en daarna precies beslissen dat comfort niet langer deel van het concept is.
Ook daar begint hetzelfde: bijtrekken, corrigeren en doen alsof het nog meevalt.
Tot ge iets aantrekt dat wél juist zit en plots beseft hoeveel ongemak ge eigenlijk normaal was beginnen noemen.
Misschien is dat ook het verschil tussen dragen en verdragen.
Want een juiste maat voelt meestal stiller.
En wat goed zit, laat u meestal met rust.
Esther
AX SEA
