De interventie werkte. Iedereen bewoog.

De vraag is niet óf uw organisatie reageerde. De vraag is welke beweging u veroorzaakte.

Het probleem deed zich vooral 's morgens voor.

Yen is jong, energiek en bijzonder gemotiveerd. De afgelopen warme dagen werd dat steeds lastiger. Later op de dag is het vaak te warm voor veel beweging, terwijl haar baasje juist 's morgens het liefst werkt. Dat zijn de stille uren waarin het hoofd nog fris is en het meeste werk wordt verzet.

Er ontstond dus een capaciteitsprobleem.

Yen moest haar energie kwijt. Haar baasje wilde diezelfde uren voor iets anders gebruiken.

De AI hondentrainer werd erbij gehaald.

Het gedrag was op zichzelf niet vreemd. Yen is een jonge teckel. Ze wil bewegen, zoeken, spelen en reageren op wat rondom haar gebeurt. Alleen bestaat haar directe werkomgeving uit een aantal partijen die niet noodzakelijk dezelfde doelstellingen hebben.

Floris, de kater, wil nog weleens meewerken. Hij speelt met haar en zet het op een lopen. De andere katten tonen minder enthousiasme. De konijnen hebben evenmin gevraagd om aan een dagelijks bewegingsprogramma deel te nemen.

Yen probeert dat probleem zelfstandig op te lossen.

Wanneer iets beweegt, gaat ze erachteraan. Wanneer iets niet beweegt, blaft ze totdat het alsnog beweegt. Wanneer dat lukt, is er voor haar weinig aanleiding om met de gekozen aanpak te stoppen.

De interventie werkt.

Deze ochtend begon het opnieuw.

Yen zag beweging. Yen blafte. Floris kwam in actie. Een andere kat besloot een veiliger positie te zoeken.

Daarna mengde ook een externe stakeholder zich in het proces.

Achter de haag begon de buurman te roepen. Even later werd er gefloten.

Yen reageerde.

Ik probeerde haar nog af te leiden, maar deze ochtend was daar weinig tegen te beginnen. Uiteindelijk stond ik op van mijn bureau, liep naar buiten en haalde haar naar binnen.

En precies daar werd het interessant.

Want vanuit het perspectief van Yen was er helemaal geen probleem.

Iedereen was in beweging gekomen.

De katten bewogen. De buurman reageerde. Het baasje verliet haar bureau. Zelfs partijen die oorspronkelijk geen enkele intentie hadden om deel te nemen, waren inmiddels actief betrokken.

Als Yen verantwoordelijk was geweest voor een veranderprogramma, had haar dashboard er uitstekend uitgezien.

Animal capital activated.

Human capital activated.

External stakeholder engagement achieved.

Alle KPI's groen.

Alleen had niemand gevraagd welke beweging eigenlijk gewenst was.

En daar werd mijn jonge teckel plotseling een bedrijfskundige case.

Want hoeveel organisaties doen precies hetzelfde?

Er wordt een probleem vastgesteld. Er volgt een interventie. Een nieuw systeem, een opleiding, een procedure, een reorganisatie, een veranderprogramma. Vervolgens ontstaat beweging.

Medewerkers volgen opleidingen. Managers voeren extra gesprekken. Teams veranderen hun werkwijze. HR krijgt meer vragen. Mensen zoeken omwegen wanneer een proces niet werkt. Agenda's raken gevuld. Rapportages worden geproduceerd.

En vervolgens meten we die beweging.

De opleiding werd gevolgd. Het systeem werd gebruikt. De procedure werd ingevoerd. Het aantal gesprekken steeg. De interventie werkte. Maar een medewerker die zich aanpast aan een slecht proces beweegt ook.

Een manager die extra controles invoert omdat informatie niet meer goed aankomt, beweegt ook. Een team dat informele oplossingen bouwt om een formeel systeem werkbaar te houden, beweegt misschien zelfs bijzonder veel.

En een medewerker die uiteindelijk vertrekt?

Ook beweging.

Beweging na een interventie bewijst daarom nog niet dat de interventie werkt. Ze bewijst in eerste instantie alleen dat de organisatie erop heeft gereageerd.

Yen heeft daar geen last van.

Haar bedrijfsmodel is uitzonderlijk sluitend:

If it moves, chase it.
If it doesn't move, make it move.
If it moves after that, bark because the strategy worked.

Iedere mogelijke uitkomst bevestigt de strategie.

• Floris rent weg? Succes.

• De konijnen komen in beweging? Performance improvement.

• Het baasje staat op? Human capital successfully activated.

• De buurman begint achter de haag te roepen? External stakeholder engagement.

Ik vermoed dat haar functioneringsgesprek kort zou zijn.

“Yen, er is behoorlijk wat onrust ontstaan.”

“Maar iedereen beweegt.”

Dat klopt.

En misschien is dat precies de vraag die vaker aan een directietafel gesteld moet worden wanneer een dashboard opnieuw groen kleurt:

We zien beweging. Maar welke beweging hebben we eigenlijk veroorzaakt?

Want activiteit is geen resultaat. Reactie is geen bewijs van effectiviteit. En een organisatie waarin iedereen beweegt, beweegt niet noodzakelijk vooruit.

Vanmorgen heb ik overigens geen nieuwe interventie ontwikkeld.

Yen blafte. De buurman riep. Ik haalde Yen naar binnen en ging opnieuw aan het werk.

Niet iedere prikkel verdient tenslotte een allocatie uit het energiebudget van de CEO.

En zonder AI?

Dan had ik vanmorgen waarschijnlijk gewoon een jonge teckel gehad die te veel blafte, een buurman achter de haag en een onderbroken werkochtend.

Nu bleek er een complete bedrijfscase in mijn tuin te zitten.

AI loste het probleem niet op.

Het hielp me alleen een andere vraag te stellen.

Floris ligt ondertussen opnieuw stil.

Yen heeft het gezien.

De volgende interventie lijkt onvermijdelijk.

Waarom AX SEA dit schrijft

Organisaties zitten zelden stil. Er wordt bijgestuurd, opgeleid, geïmplementeerd, gemeten en opnieuw georganiseerd. Al die activiteit maakt beweging zichtbaar, maar vertelt nog niet of de organisatie beweegt in de richting die zij voor ogen had.

AX SEA onderzoekt daarom niet alleen óf een interventie iets in beweging brengt, maar wat er vervolgens werkelijk door die interventie ontstaat. Welke reacties worden veroorzaakt? Waar verschuift werk? Wie moet zich aanpassen? Welke capaciteit wordt aangesproken? En bereikt de bedoelde verandering uiteindelijk ook de plaats waarvoor ze ontworpen was?

Want een groene KPI kan aantonen dat iedereen bewoog.

De bedrijfskundige vraag is welke beweging waarde creëerde.